Dini Bayramlar:
Her yerde olduğu gibi bayram hazırlıkları yapılır. Evler temizlenir, gerekirse badanası yapılır. Bayram namazından önce evlerde yemek hazırlanır. Bayram namazından çıkan erkekler hazırlanan yemekleri köy odalarına yada bazı evlere götürürler, orada erkekler yemek yer ve bayramlaşırlar.7’den 70’e çoluk-çocuk kadın-erkek topluca köyün yaşlılarının ve hastaların evlerini ziyaret ederek bayramlaşırlar. Bayramlaşmaya gelenlere para ve adak verilir.
Adak: üzüm, incir, şeker, fıstık gibi yiyeceklere denir. Daha sonra akrabaların bayramlaşması olur.
ARİFE:
Arife günü öğleden önce evlerde çocuklara yağlı ufak, şeker, üzüm, incir, fıstık gibi adaklar hazırlanır. Çocuklar adaklarını bir çanağa koyarak büyük mezarlığa giderler. Öğle namazından sonra birkaç büyük mezarlığa gelir, çocukların getirdikleri adakları büyükçe bir kapta karıştırırlar. Çocuklar mezarlığın önünde sıra olurlar. Bu adaklar dağıtılır. Çocuklar 3 defa ”ALLAH, ALLAH, ALLAH”diye bağırır. Daha sonra çocuklar yakınlarının mezarlarını ziyaret ederler, bilenler dua eder ve mezarın üzerine adak koyarlar. İkindin namazından çıkan erkekler topluca imamla birlikte mezarlığa giderler. Burada dua edilir. Daha sonra kabristan ziyaretleri yapılır.
NİŞAN:
Genellikle görücü usulü ile evlenir. Arada kaçgöç de olur. Uygun bir kıza geceleyin dünürlüğe gidilir, söz kesilir. Gelin kıza takılacak takılar konuşulur, alınacak elbise ve diğer şeylerle birlikte nişan günü tespit edilir. Bir kaç kız ya da kadın görevlendirilir. Bunlar ev ev dolaşarak halkı nişana davet ederler. Son zamanlarda davetiye yaptırılıyor. Nişan günü halk evde toplanır eskiden yemek, helva yenirdi. Şimdilerde sinilere şeker, lokum, fıstık, gofret gibi şeyler konarak ikram edilir. Kadınlar henk yaparlar. Yani sazlı sözlü türkü söyleyip yöresel oyunlar oynarlar.
DÜĞÜN:
Kız ve erkek tarafı birlikte düğün günü saptanır. Düğün hazırlıklarına başlanır. Kesilerek sığır ya da koyunlar evde yoksa alınır. Davulcu tutulur, davetiyeler hazırlanır. Düğünden bir hafta önce konak yemeği verilir. Bu yemeğe düğüne gelecek misafirler kime verilecekse onlar davet edilir. Düğün davetiyesi verilmeyeceklere oku dağıtılır.
Oku: düğüne davet için hısım, akrabaya mendil, havlu, kumaş parçası, diğer komşulara da kibrit, şeker verilir. Düğün başlamadan bir gün önce oku dağıtıcılar atlı veya yaya olarak köyün içine çıkar evleri tek tek gezerek okuları dağıtarak, komşuları düğüne davet ederler. Tabi uzaktaki akraba ve tanıdıklara daha önceden oku ya da davetiye gönderilir. Düğünler 3 gün devam eder. Genellikle Cuma günü başlar Pazar günü sona erer. Cumartesi kınası olur Pazar günü gelin alma olur. Düğüne gelen komşu ve misafirlere düğün yemeği verilir. Düğünlerde geceleri konak olur, yemek yenir, içki içilir. Güreş, at yarışı, gece gelini, adamdan deve yapma gibi eğlenceler tertiplenir. Davul zurna eşliğinde yöresel oyunlar oynanır. Komşu köylerden gelin almaya köye gelenlere darağacına çekme, araba tekerleğine bindirme, iğne yapma, pulluğa koşma gibi eziyetler edilir. Düğün yönetene bayrakçı denir. Düğünün ikinci günü halk ve misafirler eskiden süslü at arabaları ile şimdilerde taksi, kamyon, traktörle oğlana evine gelirler. Burada kadın erkek bu araçlara binerek kız evine kına yakmaya gidilir. Kız evine varınca kapı tutma vardır. Kapı tutma gelin kızın kardeşleri yâda akrabalarından bir ya da birkaç kişi kız evinin kapısını açmazlar, para isterler, oğlan babası parayı verince kapı açılır. Düğünün üçüncü günü gelin almaya kız evine gelen damat tarafının erkeklerinin şapkası kapılır, yani alınıp kaçılır. Bu şapka para verilerek kurtarılır. Son zamanlarda gelin ve damada takı takma başlamıştır. Köyün esas geleneğinde takı takma da yoktur, içki içmede yoktur. Oğlan evinden kıza getirilen bohça ortaya getirilir, erkek tarafından bir ya da birkaç bilen kadın bu bohçadaki giysileri dua ile geline giydirir. Gelin ve ona kılavuzluk eden bir kadının eşliğinde büyüklerin elleri gelinle kılavuzu tarafından öpülür, karşılığında gelin kıza para verilir.
